آقای ترامپ

یک هفته از آغاز به کار تو گذشته و اولین دستورهای صریحت علیه جهان یا از زبانت شنیده شده و یا به امضایِ عجیب و غریبت رسیده است.

آقای ترامپ، گمان میکنم کمی دیر به دنیا آمدهای، هرچند آن چهل و چند درصدی که به تو رای دادهاند، نمایندهی همان نیمی از جمعیت جهانند که همیشهی خدا ... همیشهی خدا فریب خواهند خورد و آرمانهایشان را از آدمِ اشتباه تمنا میکنند.

آقای ترامپ؛ آمریکا اول نیست و شعار America First محقق نخواهد شد؛ دلایلش هم بسیار ساده است چون کشور شما بیش از هر نقطهی دیگر دنیا وابسته به دیگر نقاط دنیاست. شاید تو میتوانستی در جنگهای استقلال کشورت جزء ضدِاستقلالیون شاخص باشی یا در جنگ علیه بردهداری، به خوبی علیه لینکلن مشت به تریبون بکوبی، اما جناب آقای ترامپ، حالا اگر آن چهل و چند درصد رایدهندگانت هم بخواهند و برایت سوت و کف بزنند، ما، یعنی بقیه جهان به تو اجازهی این کار را نمیدهیم.

ابلاغ حکم ریاستجمهوری برای تو به معنی اجازهی به آتش کشیدن تمام مناسبات انسانی به دستِ تو نیست. هریک از ما به اندازهی تو حق حیات و قدرت ابراز داریم. دشمنِ اصلی تو، خودت هستی و اصلا خطر امروز دنیا تویی. و البته ما هوشیارانه تو را حل میکنیم و منتظر خطر بعدی، آماده و قبراق، میمانیم.

این طنز تاریخ است که آمریکا نیز مثل بقیهی دنیا، هم رییسجمهوری مثل لینکلن را به خود میبیند و هم رییسجمهوری مثل تو را.