در بازي آسمان و زمين
ما يارِ دوازدهم بوديم؛
و مانند من، درست در ميانه ي ميدان،
فقط سهرابِ نوجوان
عاشق گردآفريد شد!
صد حيف
كه داستان دلبري هايَت
در بانگِ بامدادِ قناري ها
جاري نخواهد شد؛
و صد حيف
كه احساس عاشقي من
چون دستخطي روي ماسه ها
با اولين باد از ياد خواهد رفت.
٩٨/١٢/٢٩
برچسب:
نویسنده: نوید ایمانی