رویداد نوشیدنیها

دیروز «نخستین 1 دانشجویی نوشیدنیهای گیاهی» را در دانشگاه تربتجام برگزار کردیم و دانشجویان خوبِ چند تا از دروس کشاورزی و محیط زیستمان در طول ترم زحمت کشیدند و با همکاری هم چنان اتفاق زیبایی را رقم زدند که مایه تعجب من و دیگر حاضران شد. بیش از سی ـ چهل نوشیدنی با پایهی گیاهی، با طعمها، رنگها و بویهای مختلف، به وفور و در قالب پذیراییهای متنوع ارائه شد و داغ و سرد، رقیق و غلیظ، سفید و رنگی، یکدست و کهکشانی، تلخ و شیرین و دهها منظرهی دلنشین دیگر تقدیم بازدیدکنندگان و همکاران و مدیران گردید.

با بچهها به توافق رسیدیم که نوشیدنیمان دو مشخصه بیشتر نداشته باشد: خوشمزه باشد و آدم را نَکُشد! گرم و سردش مهم نبود، اما سالمبودنش چرا، ضمنا باید میتوانستیم جلوی مهمان بگذاریم (بنابراین در ردهبندی داروهای گیاهی قرار نمیگرفت) در طول ترم بخصوص در اولین لحظات طرح موضوع، دانشجویان کلی خوشمزگی و مزهپرانی کردند اما به مرور چنان ابتکارات و سلیقهای به خرج دادند که بدون اغراق، برگهای من یکی که دربست ریخت و دیروز به احترامشان کلاه از سر برداشتم. این موضوع را به کرات در بین مدیران و خود دانشجویان گفتهام که روند این رویداد مرا هشیار کرد که این جوانان آرام و محجوب چه پتانسیل عظیم و قوهی خلاقانهی حیرتآوری دارند که ما ـ و حتی خودشان ـ از آن بیخبریم و در کنار دروسی که شاید بعضا خیلی هم نخوانند یا دوست نداشته باشند، چه توانمندیهای بینظیر در زمینههای دیگر دارند که اگر مجال بروز پیدا کنند میترکانند. در طول ترم همچنان که با هم برای تکتک نوشیدنیها همفکری میکردیم و شور و شوق مییافتیم، متوجه شدم که دختر و پسرمان هر کدام در زمینههایی بعضا دور از رشتهشان علم منحصربهفردی دارند و صاحبنظر و توانمندی و تجربهی ارزشمندند که باید به آن توجه کنیم و این شخصیتهای سربهزیر را فقط با نمرهی برگهشان ارزیابی نکنیم. دانستن این نکته برای من هزاران بار مهمتر از رویداد درجه یک دیروزشان بود.

در تمام این ماهها هدف اصلی، ایجاد حال خوب برای خودمان و سایرین بود که به گمان خودم ـ و شهادت دیروز دوستان ـ به خیلی بیشتر از آن دست پیدا کردیم و نتایج خوشبختانه بیش از انتظار بود. با اینکه فکر میکردم رویدادمان ده دقیقهای تمام میشود اما آنقدر غوغای پذیرایی و حرارت استقبال زیاد بود که بیش از یکساعت به طول انجامید و تا زبالهها را جمع و جور کردیم حتی بیش از این هم زمان برد. از همهی دوستان گرامی، دانشجویان دوستداشتنی و بویژه آقایان سالارحسنی و احراری برای قبول مسئولیت اجرا سپاسگزارم.

ضمنا روز فردوسی بزرگ هم مبارک

بیست و پنجم اردیبهشت 1403