قدمت ادبیات شفاهی ما

در پژوهشی، مشغول بررسی اسامی ساتراپیها (خشترپاونها یا ایالتهای) هخامنشی در زمان داریوش بودم. از بین 24 ساتراپی مذکور در کتیبه بیستون، نام یکی از آنها این است:

دریانشینان = تی یی دریه یا = که شکل ملفوظ انگلیسیاش می شود: tyaiy:drayahya

این سرزمینِ مالیاتدهنده به دربار داریوش، پیش از ناحیه یونان آمده و احتمالا اشاره دارد به یونانیان ساکن در جزایر دریای اژه.

حالا این مطلب چه ربطی به بحث ما دارد؟

به تلفظ باستانی کلمه و معنی امروز آن نگاه کنید.

ما در تایباد اگر بخواهیم بگوییم داخل دریاها، می گوییم تِی دریاها/ گاهی هم برای تغلیظ سخن، تاکیدی بر تِی به صورت تِی یِ اضافه می کنیم که خیلی شبیه به تلفظ ایران باستان است.

شواهد بسیار دیگر هم می توان یافت که قدمت و کهنگی گویش محلی ما را اثبات کند.