تو

صدای تو را

هر بار که میشنوم

مثل ترانهای است

بر لب ایام جانکاه،

چون نقش آب و گل و سبزه است

روی دیوارکی کسل، کوتاه،

آرامش دلی است

که روزانه صد بار

میگیرد و میمیرد؛

هر زندگی

ـ ولو که مثل زندگی من

قابل به عرض نباشد ـ

با یکی مثل تو پربار میشود.

مشهد ـ 26 بهمن